«Είμαστε άθλιοι... Ψηφίστε μας!»

Γιατί οι αυτομαστιγωνόμενοι πολιτικοί μας μοιάζουν να αγνοούν το προφανές: ότι η πόρνη που μετανοεί το πρωί, δεν πάει το ίδιο βράδυ να κάνει πεζοδρόμιο. 

Tου Aπόστολου Δοξιάδη*, Καθημερινή, 31.12.11, μέσω Πολιτικής Επιθεώρησης

Ενα από τα νεοφανή φαινόμενα που ανέδειξε η κρίση είναι ο δημοσίως αυτομαστιγωνόμενος, μετανοών πολιτικός. Το αξιοπρόσεκτο όμως είναι ότι αυτή η πρόσφατη έφεση στην αυτοκριτική, που κινδυνεύει να πάρει επιδημικές διαστάσεις, αντί να βελτιώνει τα συναισθήματα των πολιτών προς τους πολιτικούς, όπως ίσως περίμενε κανείς, αφού η μετάνοια δημιουργεί κατά κανόνα συμπάθεια προς τον αμαρτωλό, μας εξοργίζει ακόμη περισσότερο.

Ζητείται Επειγόντως: το Κέντρο. Καλή ομελέτα με κλούβια αυγά δε φτιάχνεται· παρομοίως, δε γίνεται καλή πολιτική με κακά κόμματα και κακούς πολιτικούς.

Του ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΔΟΞΙΑΔΗ*

Το αδιέξοδο όπου βρίσκεται αυτή τη στιγμή η χώρα δε μπορεί να ξεπεραστεί, αν δεν αποκτήσει ξανά φωνή, αλλά και πολιτική υπόσταση, ο φυσικός πλειοψηφικός χώρος μιας δημοκρατικής Ελλάδας, το Κέντρο.

Προϋπόθεση για να αποφύγει η Ελλάδα την επερχόμενη καταστροφή είναι να αλλάξει το άρρωστο κομματικό σύστημα που σημαίνει να συμβεί ένα, ή και τα δύο, από τα παρακάτω: να εξυγιανθούν ριζικά τα μεγάλα κόμματα, στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό—φοβάμαι όμως ότι ο βαθμός αυτός ίσως να είναι πολύ μικρός—και να δημιουργηθούν καινούργια, ίσως ενσωματώνοντας και κάποιες από τις υγιέστερες δυνάμεις των παλαιών, που θα επιτρέψουν σε νέους ανθρώπους, με νέο ήθος και πραγματικές ικανότητες, να μπουν στην πολιτική σκηνή. Γιατί μόνο με τα υπάρχοντα κόμματα και το υπάρχον ανθρώπινο υλικό, ως έχει, δε μπορεί να γίνει τίποτε καλό. Καλή ομελέτα με κλούβια αυγά δε φτιάχνεται· παρομοίως, δε γίνεται καλή πολιτική με κακά κόμματα και κακούς πολιτικούς.