Για τις διαδηλώσεις στο ιστορικό κέντρο

Του Γιωργου Kαμινη, στην Καθημερινή* Εξι μέρες μετά τη δημοσιοποίηση της νομοθετικής πρότασης για τις διαδηλώσεις και τη δημόσια συζήτηση που ακολούθησε, γίνεται αντιληπτό για ποιο λόγο, 37 χρόνια τώρα, οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας προτιμούν να ρυθμίζεται μία κορυφαία μορφή συλλογικής κοινωνικής και πολιτικής δράσης, οι «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις», από χουντικό διάταγμα του 1971. Είτε με την αβασάνιστη απόρριψη είτε με τη εκκωφαντική σιωπή τους, τα πολιτικά κόμματα απέδειξαν ότι στην ελληνική πολιτική ζωή είναι κατά κανόνα προτιμότερο να αφήνουμε τα προβλήματα να διαιωνίζονται, παρά να ερχόμαστε σε ρήξη με τους παράγοντες που τα προκαλούν, αδιαφορώντας έτσι εάν η κατάχρηση ενός δικαιώματος οδηγεί στον εκφυλισμό του και μετά, αναπόδραστα, σε αυταρχικότερες λύσεις.