Προκόπης Δούκας, 07/07/2012
«Αν δεν αλλάξει το πολίτευμα, κανείς τους δεν θα μπει στη
φυλακή» (ενώ αν αλλάξει, θα μπουν και μερικές χιλιάδες ακόμα, που δεν
πρέπει). «Να απολογηθεί η κυβέρνηση για τις αυτοκτονίες» (αδιευκρίνιστα
πόσες, λόγω κρίσης). «Να μη δεχθεί η κυβέρνηση καν την τρόικα, αν δεν
συμφωνήσουν να ισχύσουν και για μας τα ίδια» (να τους στείλουμε πίσω
λοιπόν - και μετά από λίγες εβδομάδες, να τους παρακαλάμε να μας
στείλουν την επόμενη δόση). Να πλειοδοτούμε σε καφενειακές αντιλήψεις
και να κάνουμε τα πάντα, εκτός από αυτό που έχουμε συμφωνήσει να
κάνουμε...
Το δυσκολότερο σημείο στην πορεία μιας χώρας, που θα πρέπει τουλάχιστον για μια δεκαετία να παλέψει για την έξοδο από την κρίση και την ανατροπή των περισσότερων παθογενειών της, είναι πάντα αυτό: Πως ο δημόσιος διάλογος δεν θα περιστρέφεται γύρω από ουτοπικές, κουτοπόνηρες και λαϊκίστικες θέσεις. Πως μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, των μέσων και του πολιτικού κόσμου, θα αποφεύγει μονίμως να πράξει (έστω και λανθασμένα) προς μια δημιουργική κατεύθυνση αποτελμάτωσης, αλλά θα επιδιώκει να αντιμετωπίσει την κρίση με παλιά και ξεπερασμένα (έως καταστροφικά) εργαλεία.
Το δυσκολότερο σημείο στην πορεία μιας χώρας, που θα πρέπει τουλάχιστον για μια δεκαετία να παλέψει για την έξοδο από την κρίση και την ανατροπή των περισσότερων παθογενειών της, είναι πάντα αυτό: Πως ο δημόσιος διάλογος δεν θα περιστρέφεται γύρω από ουτοπικές, κουτοπόνηρες και λαϊκίστικες θέσεις. Πως μεγάλη μερίδα της κοινωνίας, των μέσων και του πολιτικού κόσμου, θα αποφεύγει μονίμως να πράξει (έστω και λανθασμένα) προς μια δημιουργική κατεύθυνση αποτελμάτωσης, αλλά θα επιδιώκει να αντιμετωπίσει την κρίση με παλιά και ξεπερασμένα (έως καταστροφικά) εργαλεία.
