Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014

180-160 = 20 μέρες μέχρι την προκήρυξη πρόωρων εκλογών.

 Ο κύβος ερρίφθη όχι χθες αλλά πολύ ενωρίτερα.  Από τις  ευρωεκλογές και μετά έχει διαφανεί αρκετά ευδιάκριτα ότι οι δύο μεγάλες πολιτικές αμαξοστοιχίες - ΝΔ, Σύριζα- ρίχνουν με τα καρότσια κάρβουνο στους φούρνους των ατμομηχανών τους, φουλάρουν δηλαδή με τα χίλια για την μετωπική σύγκρουση, για την προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία.

Η συνεννόηση, ο συμβιβασμός, η υποταγή του κομματικού στο εθνικό συμφέρον είναι έννοιες άγνωστες δεν υπάρχουν στα λεξικά του κυρίαρχου πολιτικού συστήματος. Ψύχραιμες φωνές όπως αυτή του Σπύρου Λυκούδη, του Σταύρου Θεοδωράκη, του Νίκου Τσούκαλη του Γιάννη Μπουτάρη κλτ.κτλ, δεν έχουν τύχη. Τους αποδιοργανώνουν.

Επιμένουν, όπως λένε  προσχηματικά, σε καθαρές λύσεις, σε ξεκαθάρισμα δηλαδή των μεταξύ τους λογαριασμών. Παίζουν πόκερ, ποντάρουν το μέλλον μας και ζητάνε ρέστα. Βλέπουν με τρόμο τον κίνδυνο αλλά δεν στρίβουν το τιμόνι. Ο εκτροχιασμός του κομματικού οχήματος είναι μεγαλύτερος κίνδυνος από τον εκτροχιασμό της χώρας.

Οι δύο πρωταγωνιστές, σε ένα μόνο συμφωνούν, στην ακινησία.

Η ψωροκώσταινα  Ελλάς απεχθάνεται τις αλλαγές.

Υπάρχει όμως και η άλλη Ελλάδα. Αυτή που προσπαθεί να βγεί στην επιφάνεια. Η Ελλάδα της δημιουργίας, του συγχρονισμού με την Ευρώπη, των μεταρρυθμίσεων. Η Ελλάδα που εμπιστεύτηκε τον Καμίνη και τον Μπουτάρη. Που έδωσε πράσινο φως στο Ποτάμι, που ακούει τους μεταρρυθμιστές του Σπύρου Λυκούδη. Η Ελλάδα που περιμένει συστράτευση και συμπαράταξη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου