Ένα ακόμη παράδειγμα αριστερής αφωνίας λόγω ...ιδεοληψίας

του Γιώργου Προκοπάκη

Αύριο (16/7) κλείνει χρόνος από την ανακοίνωση της προσφοράς της Τράπεζας Πειραιώς για εξαγορά της συμμετοχής του Δημοσίου στην Αγροτική Τράπεζα (ΑΤΕ) και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (ΤΤ). 
Συνολική προσφορά κάπου 1 δισ, με 300 εκατ να αναλογούν στην ΑΤΕ (η χρηματιστηριακή αποτίμηση της συμμετοχής του Δημοσίου ήταν τότε περίπου 700 εκατ). Μένοντας στην ΑΤΕ μόνον, η πρόταση σήμαινε περίπου 1 δισ στο ταμείο του Δημοσίου (635 εκατ προνομιούχες μετοχές από το νόμο Καραμανλή).

Τι πραγματικά λέει η Τρόικα για τις τράπεζες

  του Γιώργου Προκοπάκη

Μεταφέρω από την έκθεση Μαρτίου του ΔΝΤ, σελ 23

Η Τρόικα λοιπόν λέει, δύο “διαδικαστικά” και ένα “πρακτικό”.

Τα “διαδικαστικά”: (α) δώστε (ας δώσουμε όλοι μαζί) πολύ χρόνο στις Τράπεζες ώσπου να αποσυνδεθούν από τον αναπνευστήρα της ΕΚΤ, (β) ενισχύστε κατεπειγόντως την εποπτική και ελεγκτική λειτουργία. Υποθέτω ότι η κανείς ανανεωτικός της αριστεράς δεν είναι αντίθετος σ’ αυτά – μάλλον θα έπρεπε να είναι απογοητευμένος που δεν ήταν δικές του θέσεις.

Είναι το ευρωομόλογο η μαγική λύση;

Του Γιώργου Προκοπάκη

Η έκκληση των έξι (ή οκτώ) προσωπικοτήτων, πρώην πολιτικών, για την έκδοση ευρωομολόγου μέσω του οποίου θα γίνεται κοινή διαχείριση μέρους (40%-60% του ΑΕΠ) του δημόσιου χρέους των χωρών της ευρωζώνης αντιμετωπίσθηκε αδιάφορα από τις αγορές και τις κυβερνήσεις. Στο αλαλούμ της ελληνικής διαχείρισης της κρίσης φαίνεται να προβάλλεται ως εναλλακτική (βλ. «Το Βήμα», 10/7).

Υπάρχει ένα πραγματικό πρόβλημα που ακολουθεί το ευρώ από τη σύλληψή του: είναι ένα κουτσό νόμισμα που δεν στηρίζεται σε ενιαία δημοσιονομική πολιτική. Το ευρωομόλογο αναμφίβολα μπορεί να είναι σταθεροποιητικός παράγοντας. Οχι όμως από τη μια μέρα στην άλλη! Η έκκληση των πρώην πολιτικών δημοσιεύθηκε σε ευρωπαϊκές εφημερίδες με τίτλο σχετικό με την προστασία του ευρώ από την κερδοσκοπία. Αν η κρίση που ζούμε είναι μόνον (ή κυρίως) αποτέλεσμα της απληστίας των γερακιών της αγοράς, να το συζητήσουμε.