Παράνομα συμβόλαια, κατακερματισμός των δασικών εκτάσεων, οικοπεδοποίηση!

Από το ιστολόγιο ΠΟΙΚΙΛΟ

Σε 7000 στρέμματα έφθασαν πλέον οι διεκδικήσεις της "Μονής Λαμίας" και λοιπών συγγενών στο Ποικίλο όρος 

Αναδημοσιεύουμε ένα μέρος της εισήγησης του Γεώργιου Ντούρου στην ημερίδα του Ομίλου της 18/3/2007 με θέμα "Η πόλη μας και το ΠΟΙΚΙΛΟ, σχέσεις στοργής και λεηλσίας". Η παρακαταθήκη που άφησε ο δασολόγος Γ.Ντούρος, είναι εξαιρετικά επίκαιρη καθώς οι διεκδικήσεις στο Ποικίλο όρος έχουν φουντώσει και οι δικαστικές μάχες χάνονται η μία μετά την άλλη. Εξαιρετικά επίκαιρη όμως είναι και η φράση του Γ. Σανιδά :n Οι σφετεριστές της δημόσιας γης κερδίζουν τις περισσότερες δικαστικές μάχες άνευ αντιπάλου υποβοηθούμενοι ενίοτε από επίορκους δημόσιους λειτουργούς.

ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ

Επειδή τα 3/4 της ελληνικής γης είναι δάση, μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις, χορτολίβαδα και βραχώδεις εκτάσεις (με μια λέξη δασικές εκτάσεις), οι οποίες διέπονται από ειδικές διατάξεις και είναι κατά το πλείστον (68%) δημόσιες, εύλογο είναι ότι θα έπρεπε κατά τη σύνταξη ενός συμβολαίου μεταβίβασης οποιασδήποτε εδαφικής επιφάνειας να διερευνάται κατ’ αρχήν αν πρόκειται να μεταβιβαστεί δασική έκταση.
Δυστυχώς όμως η σύνταξη ενός συμβολαίου ήταν, για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, μια απλή υπόθεση, χωρίς τον ανωτέρω έλεγχο, με συνέπεια να μεταβιβάζονται δημόσιες δασικές εκτάσεις σε ιδιώτες ή να κατακερματίζονται ιδιωτικές δασικές εκτάσεις χωρίς την άδεια κατάτμησης που προβλέπει η δασική νομοθεσία.
Χωρίς να γίνεται αυτοψία και να ελέγχεται τι είδους έκταση μεταβιβάζεται, χωρίς να γίνεται έλεγχος τίτλων και διαγραμμάτων, χωρίς να ενημερώνονται οι δημόσιες υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για την προστασία και διαχείριση δημόσιων εκτάσεων, καταστρατηγήθηκαν θεμελιώδεις διατάξεις περί προστασίας των δημοσίων κτημάτων και της δασικής νομοθεσίας (Α.Ν. 1539/1938, άρθρο 216 του Ν.4173/1929, άρθρα 60 & 280 του Ν.Δ. 86/1969, άρθρο 72 του Ν. 998/79) και σε πολλές περιπτώσεις οι δικαιοπραξίες αυτές συνιστούσαν κλοπή δημόσιας περιουσίας.
Πολλές φορές περιορισμένα δικαιώματα ρητινεύσεως, βοσκής, ξυλεύσεως μετατρέπονται σταδιακά σε δικαιώματα κυριότητας με διαδοχικές μεταβιβάσεις. Η έλλειψη διαγραμμάτων και η ασαφής περιγραφή των μεταβιβαζομένων εκτάσεων του τύπου «όσης έκτασης και αν είναι», ως «έγγιστα» δημιουργεί μετέπειτα πλήθος προβλημάτων οριοθεσίας. Τα συμβόλαια συντάσσονται κατά δήλωση των συμβολαιογράφων και κατά κανόνα συνομολογείται μεταβίβαση αγροτικών εκτάσεων ενώ πρόκειται για εξόφθαλμα δασικές εκτάσεις και μάλιστα εκτεταμένες. Πίσω από ψευδείς δηλώσεις των συμβαλλομένων καλύπτονται οι συμβολαιογράφοι, οι οποίοι με τον τρόπο αυτό απεκδύονται της ευθύνης. Πρακτικά είναι δυνατή η μεταβίβαση κάθε είδους εκτάσεων. Συνήθης μέθοδος είναι η μεταβίβαση μεγάλων εκτάσεων με διαθήκες υπερηλίκων ατόμων ή με πωλητές ετοιμοθάνατους. Τα συμβόλαια αυτού του είδους επιμελώς αποκρύπτονται από τις υπηρεσίες. Μετά την σύνταξή τους καταχωνιάζονται για να «σιτέψουν». Μετά την πάροδο πενταετίας παραγράφονται τα αδικήματα που διαπράχθηκαν από τους συμβαλλόμενους και τους συμβολαιογράφους. Οι Δασικές Υπηρεσίες αγνοούν την ύπαρξη αυτού του είδους των δικαιοπραξιών και είναι υποχρεωμένες να αντιμετωπίσουν τετελεσμένα γεγονότα όταν οι «κάτοχοι» αυτών των εκτάσεων επιχειρήσουν την αξιοποίησή τους. Συχνές διαδοχικές μεταβιβάσεις της ίδιας εκτάσεως οι οποίες βασίζονται σε ένα ελαττωματικό αρχικό τίτλο οι οποίες δίνουν την εντύπωση της πλήρους διαδοχής δεν είναι παρά το «ξέπλυμα» της παρανομίας. Ο κατακερματισμός των δασικών εκτάσεων οδηγεί σταδιακά στην οικοπεδοποίηση. Οι τελικοί αποδέκτες αυτών των εκτάσεων επιχειρούν την οικιστική αξιοποίηση μεταβάλλοντας κατ’ αρχήν τη μορφή της εκτάσεως από δασική σε αγροτική, επαληθεύοντας έτσι τις ψευδείς δηλώσεις κάποιων προγενέστερων συμβαλλομένων οι οποίοι μεταβίβαζαν αγρούς αντί δασών. Όταν η επέμβαση και η αλλαγή της μορφής μιας δασικής έκτασης είναι δύσκολη και δημιουργεί υπεύθυνους, ο εμπρησμός είναι λύση αδάπανη χωρίς ορατούς υπεύθυνους.
Τέτοιες δικαιοπραξίες, χωρίς κανέναν έλεγχο μεταγράφονται στα υποθηκοφυλακεία και οι Οικονομικοί Έφοροι εισπράττουν ανυπερθέτως το φόρο μεταβιβάσεως αλλά και το φόρο ακινήτου περιουσίας. Οι εισπράξεις αυτών των φόρων παγιώνουν την κατάσταση και δημιουργούν έννομες συνέπειες στις εγειρόμενες αξιώσεις. Καταπάτηση δε γίνεται μόνο στη δημόσια δασική γη αλλά και μεταξύ ιδιωτών. Το σύστημα με το οποίο υποτίθεται ότι διασφαλίζεται η δημόσια αλλά και η ιδιωτική περιουσία είναι αναχρονιστικό και ανεπαρκές.
Κατά το παρελθόν έγιναν διάφορες προσπάθειες να ελεγχθεί αυτή η κατάσταση, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα. Στον συμβολαιογραφικό κώδικα, για παράδειγμα, προστέθηκε διάταξη που προβλέπει ότι ο συμβολαιογράφος οφείλει να ελέγξει ότι το μεταβιβαζόμενο ακίνητο είναι απαλλαγμένο του δασικού κώδικα. Μόλις το 1978 καθιερώθηκε υποχρεωτικά το συμβόλαιο να συνοδεύεται από τοπογραφικά διαγράμματα αλλά και αυτά δεν ήταν εξαρτημένα από σταθερά σημεία με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζονται εύκολα σε συγκεκριμένη εδαφική επιφάνεια.
Μόλις το 1993 με το νόμο 2145/1993 (άρθρο 46) με έναν ασαφή τρόπο ποινικοποιήθηκαν πράξεις μεταβίβασης εκτάσεων της ανωτέρω κατηγορίας.
Το εθνικό κτηματολόγιο που θα έβαζε μια τάξη σε αυτό το τόσο σημαντικό ζήτημα δεν φαίνεται να προχωράει εξ’ αιτίας του πλήθους των καταστάσεων που δημιουργήθηκαν και των αντιδράσεων και δικών που θα υπάρξουν.

Γ Ντούρος, 18/3/2007

2007, 2011, 2013 Τα ίδια Παντελάκη μου τα ίδια Παντελή μου.

Τον Μάιο του 2011 είχαμε επαναφέρει στην δημοσιότητα ένα δημοσίευμα που είχε αναρτηθεί στα "Νέα της Πετρούπολης" τον Μάρτιο του 2007. Μετά από 6 χρόνια. το άρθρο με τον χαρακτηριστικό τίτλο « Εδώ ο κόσμος χάνεται... βαρκούλες αρμενίζουν» παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ! (διαβάστε το εδώ)

Οι διεκδκησεις στα όρια πόλης - βουνού

Το δημοσίευμα αναφέρεται σε ένα από τα πολλά επεισόδια του σκανδαλώδους σήριαλ τεμαχισμού και οικοπεδοποίησης του βουνού μας. Αναφέρεται σε ένα παρακλάδι των διεκδικήσεων που έχουν την ρίζα τους το περιβόητο «κτήμα – λάστιχο»   "Πεύκα Βέρδη", που παρουσιάζεται να καλύπτει 7.500 στρ, να φθάνει δηλαδή πίσω από τις κορυφές του Ποικίλου. Το παρακλάδι αφορά σε 80 περίπου στρέμματα δασικής έκτασης στην περιοχή της Αγίας Τριάδας , είναι το τμήμα που στην εικόνα σημειώνεται με το βέλος που γράφει "... της Κορέας" και αυτό γιατί οι ιδιώτες που το διεκδικούν ανήκουν σε ένα συνεταιρισμό πολεμιστών ... στην Κορέα.

Οι ιδιώτες που διεκδικούν την κυριότητα της δασικής έκτασης έχουν καταφέρει να «αποσπάσουν» υπέρ αυτών δικαστικές αποφάσεις, εκμεταλλευόμενοι την αδιαφορία ή την  ανικανότητα  του δημοσίου ( και του Δήμου) να υπερασπιστεί την περιουσία του.

Στις 6 Μαρτίου 2013, στον Άρειο Πάγο εκδικάζεται η αναίρεση του Δημοσίου. Είναι η τελευταία ευκαιρία να αποτραπεί μια δικαστική ήττα που δεν αφορά μόνο τα 80 στρέμματα στην Αγία Τριάδα, αφορά στην τύχη όλων των διεκδικήσεων. Εάν μεθαύριο δικαιωθούν οι φερόμενοι ως ιδιοκτήτες επί της συγκεκριμένης έκτασης αυτό θα αποτελέσει ένα δεδικασμένο – πρόκριμα για τις υπόλοιπες διεκδικήσεις.

Έχουμε την υποψία., ότι στις παραμονές μιας τόσο κρίσιμης μάχης, όλα κυλούν ως συνήθως, δηλαδή … βαρκούλες αρμενίζουν. Έχουμε την εντύπωση ότι για μια ακόμα φορά, θα φτάσουμε στο δικαστήριο χωρίς την κατάλληλη προετοιμασία.

Έχουμε την εντύπωση ότι όλοι όσοι έχουν αναλάβει ευθύνες απέναντι στην πόλη, συμπολίτευση και διοίκηση, περί άλλων τυρβάζουν. Την ώρα που έπρεπε να έχουν ξεσηκωθεί δίνοντας στην υπόθεση την δημοσιότητα και τις διαστάσεις που έχει, κόβουν πίτες, εκφωνούν λόγους εφ’ όλης της ύλης αλλά επί του συγκεκριμένου σιωπή.

Ας ξυπνήσουν και ας αντιληφθούν το μέγεθος των θεμάτων που χειρίζονται, διότι όπως γράφαμε το 2007 και το 2011…

 "Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα είναι ευθέως υπεύθυνοι για τα επερχόμενα εγκλήματα εις βάρος του περιβάλλοντος και της πόλης".

Εδώ ο κόσμος χάνεται... βαρκούλες αρμενίζουν

 Το δημοσίευμα που ακολουθεί  είχε αναρτηθεί στα "Νέα της Πετρούπολης" τον Μάρτιο του 2007, περίπου πριν 4 χρόνια. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν συμβεί πολλά και θα περίμενε κανείς κάτι να έχει αλλάξει. Δυστυχώς όμως το άρθρο παραμένει επίκαιρο όσο ποτέ!

Το δημοσίευμα αναφέρεται σε ένα από τα πολλά επεισόδια του σκανδαλώδους σήριαλ τεμαχισμού και οικοπεδοποίησης του βουνού μας. Αναφέρεται σε ένα παρακλάδι των διεκδικήσεων που έχουν την ρίζα τους το περιβόητο κτήμα - λάστιχο το κτήμα ( αγρός)  "Πεύκα Βέρδη", το κτήμα που αν ποτέ υπήρξε είχε έκταση το πολύ 600στρ και τώρα παρουσιάζεται να καλύπτει 7.500 στρ, να φθάνει δηλαδή πίσω από τις κορυφές του Ποικίλου.
Μόλις πριν λίγες μέρες πληροφορηθήκαμε (αν υπάρχει Θεός) ότι χθες Τετάρτη 18/5 εκδικάζονταν στον Άρειο Πάγο η αναίρεση του Δημοσίου κατά της απόφασης με την οποία αναγνωρίστηκαν ως ιδιωτική ιδιοκτησία 80 περίπου στρέμματα δασικής έκτασης στην περιοχή της Αγίας Τριάδας , είναι το τμήμα που στην εικόνα σημειώνεται με το βέλος που γράφει "... της Κορέας" και αυτό γιατί οι ιδιώτες που το διεκδικούν ανήκουν σε ένα συνεταιρισμό πολεμιστών ... στην Κορέα.
Η πληροφόρηση έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία στο δημοτικό συμβούλιο της προηγούμενης Τρίτης 9/5. Παρουσιάστηκε ως έκτακτο θέμα με την καταπληκτική διευκρίνηση ότι ο δήμος δεν είναι ( νομοτεχνικά ) προετοιμασμένος να παρουσιαστεί στο δικαστήριο και γιαυτό θα προσπαθήσει να πάρει αναβολή της εκδίκασης, αναβολή που όπως δηλώθηκε στο συμβούλιο είναι δύσκολο να δοθεί δεδομένου ότι έχσουν προηγηθεί άλλες δύο αναβολές μέχρι σήμερα.
Μς απλά λόγια, εδώ και 4 χρόνια γνωρίζουν στον Δήμο ότι υπάρχει μία τελευταία ευκαιρία να διασωθεί ο δημόσιος χαρακτήρας μιας δασικής περιοχής 80στρ και η ευκαιρία είναι να δοθεί η διακαστική μάχη στον Άρειο Πάγο με μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας αρκεί να υπάρξει η κατάλληλη νομοτεχνική προετοιμασία.  Τι έγινε λοιπόν τα 4 αυτά χρόνια; Απολύτως τίποτα! Παρουσιάζονταν στο δικαστήριο ανέτοιμοι και ζητούσαν αναβολή. Για καλή μας τύχη ο Άρειος Πάγος ( ίσως και γιατί έχει επίγνωση της ανευθυνότητας που κυριαρχεί) μας έκανε την χάρη για ακόμα μιά φορά. Η δίκη αναβλήθηκε για τον Φερβρουάριο του 2012.
Θα περιμένουμε άραγε μέχρι τότε χωρίς να κάνουμε το καθήκον μας; Θα περιμένουμε ακόμα μία αναβολή; Θα αναλάβουμε τις ευθύνες μας;

Ας καταλάβουν όλοι όσοι έχουν αναλάβει ευθύνες απέναντι στην πόλη, συμπολίτευση και διοίκηση, ότι η εποχή του "άστο για αύριο" και του "δεν βαριέσαι, κα΄τι θα γίνει" πρέπει να πάρει τέλος και αυτή η επισήμανση δεν αφορά το συγκεκριμένο θέμα αλλά μαι σειρά ανάλογων σοβαρών ζητημάτων που τρέχουν και κανείς δεν αισθάνεται ότι τον αφορούν. Γέμισε η χώρα σχολιαστές, παρατηρητές και Ποντίων Πιλάτων. Υπάρχει κάποιος να κάνει επιπτέλους την δουλειά που του αναλογεί αντί να τα φορτώνει στους ξένους, στους ντόπιους , οπουδήποτε τέλος πάντων εκτός από τον ίδιο;

ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ 2007 από τα "Νέα της Πετρούπολης"

Εδώ ο κόσμος χάνεται... βαρκούλες αρμενίζουν Αυτό πια είναι σκάνδαλο!




Σαν βόμβα έσκασε από το πουθενά η πληροφορία ότι ο οικοδομικός συνεταιρισμός "των πολεμιστών της Κορέας", κατοχύρωσε ιδιοκτησία επί 82 στρεμμάτων. Η έκταση αυτή περιλαμβάνει 17 στρέμματα εντός σχεδίου πόλης.







Είναι αυτή ακριβώς η έκταση που στο προηγούμενο φύλλο μας γράφαμε, ότι για λόγους που δεν γνωρίζουμε, δεν είχε συμπεριληφθεί στην πρόταση τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου , που έκανε ο δήμος το 2004. Ποιες ήταν οι ενέργειες του Δήμου προκειμένου να αποτραπεί αυτή η εξέλιξη; Γιατί στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο αποσιωπήθηκε το γεγονός;
" Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας ".

Η αδυναμία (;) του Δήμου να υπερασπιστεί τον δασικό και δημόσιο χαρακτήρα μεγάλων εκτάσεων μέσα στο σχέδιο αλλά και έξω από αυτό, αποκτά πλέον διαστάσεις σκανδάλου. Οι θυελλώδεις συζητήσεις που έγιναν στο Δημοτικό Συμβούλιο με αφορμή την μη άσκηση προσφυγής για τον αποχαρακτηρισμό των 33 στρεμμάτων στην περιοχή "Γάτου" ως φαίνεται δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Δεν έγιναν μάθημα, δεν ιδρώνει πια κανένα αυτί.

Αλλά δεν φθάνει μόνο αυτό. Αποφασίζει ομόφωνα το Δημοτικό Συμβούλιο να συγκροτήσει διαπαραταξιακή επιτροπή για την αντιμετώπιση των διαφαινόμενων κινδύνων και η επιτροπή δεν έχει ακόμα συνέλθει ούτε μια φορά. Τέτοια κοροϊδία, τέτοια χονδροειδής απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών, των συλλογικών αποφάσεων και σε τελική ανάλυση τέτοια απραξία την στιγμή που οι εξελίξεις τρέχουν και ο κίνδυνος μη αναστρέψιμων αποφάσεων εις βάρος της πόλης , είναι ορατός δια γυμνού οφθαλμού, δεν εξηγούνται πλέον με την λογική. " Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας ".


Μέχρι τον Μάιο θα κριθούν πολλά!

Στο τέλος Απριλίου και στο τέλος Μαΐου θα κριθούν σε μεγάλο βαθμό δύο υποθέσεις που έχουν μεγάλη σημασία και για τον χειρισμό τους χρειάζεται σοβαρή προετοιμασία σε νομικό και τεχνικό επίπεδο. Γράφαμε στο προηγούμενο "φύλλο" μας ότι:

Στις 28 Απριλίου κρίνεται στο Γνωμοδοτικό Συμβούλιο του Υπουργείου Οικονομικών η τύχη των εντός σχεδίων εκτάσεων. Επίσης στις 22 Μαΐου εκδικάζεται αναγνωριστική αγωγή εις βάρος του δημοσίου για περίπου 4000 στρέμματα εκτός σχεδίου.

Γράφαμε ακόμα ότι:

Παίζουν χωρίς αντίπαλο.

Ο κίνδυνος να κερδίσουν τα συμφέροντα παίζοντας χωρίς αντίπαλο, είναι ορατός. Μόλις πριν 10 μέρες αποφάσισε το Δημοτικό συμβούλιο την συγκρότηση διαπαραταξιακής επιτροπής για τον χειρισμό του ζητήματος. Ήδη από το προηγούμενο "φύλο" μας, είχαμε εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα αυτής της επιτροπής Οι αμφιβολίες πήγαζαν κυρίως από την αίσθηση ότι η διοίκηση Βλάχου, αποδέχθηκε την συγκρότησή της στα πλαίσια ενός ακόμα παρελκυστικού ελιγμού. Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα ο Δήμαρχος δεν συνεκάλεσε την επιτροπή ώστε να ξεκινήσει η λειτουργία της ενισχύει τις αμφιβολίες. Όλοι οι χειρισμοί θυμίζουν το παιχνίδι με την κολοκυθιά. Η διαφορά είναι ότι το θέμα δεν είναι παιχνίδι ή μάλλον είναι ένα παιχνίδι πολλών εκατομμυρίων ευρώ στο οποίο δεν χωρούν αμέλειες, κολπάκια και πείσματα.
Θα επωμιστούν βαρύτατες ευθύνες.


Ελπίζουμε, ότι οι φόβοι μας θα διαψευστούν. Ελπίζουμε, ότι έστω και τώρα θα αναλάβουν όλοι τις ευθύνες τους. Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα είναι ευθέως υπεύθυνοι για τα επερχόμενα εγκλήματα εις βάρος του περιβάλλοντος και της πόλης.

Θα κλείσουμε το σημερινό μας σημείωμα, επαναλαμβάνοντας τα ίδια λόγια. Ας ξυπνήσουν και ας αντιληφθούν το μέγεθος των θεμάτων που χειρίζονται. "Σε κάθε άλλη περίπτωση, θα είναι ευθέως υπεύθυνοι για τα επερχόμενα εγκλήματα εις βάρος του περιβάλλοντος και της πόλης".